درد به‌ مثابه دانش

چرا «پادشاهان درد» صرفا نمایش رنج نیست؟

- 11 دقیقه مطالعه

در فیلم‌نت نیوز بخوانید

مستند «پادشاهان درد» فراتر از نمایش نیش و زهر، تلاشی است برای تبدیل رنج جسمانی به دانشی تجربی؛ جایی که علم، هیجان و انسان‌شناسی در بدن ۲ مجری تلاقی می‌کنند تا ترس‌های ما از طبیعت بازتعریف شود.

به گزارش فیلم‌نت نیوز، مجموعه مستند «پادشاهان درد» (Kings of Pain) محصول سال ۲۰۱۹ شبکه هیستوری آمریکا است. در این مستند، آدام تورن، زیست‌شناس حیات‌وحش و رابرت آلوا معروف به «غارنشین»، مربی حیوانات، به‌ عنوان ۲ مجری و کارشناس حضور دارند. آن‌ها با تکیه بر شاخص درد دکتر جاستین اشمیت، زیست‌شناس، به بازبینی این شاخص می‌پردازند و با افزودن گونه‌های جدیدی از حیوانات و حشرات به فهرست اولیه، تلاش می‌کنند نسخه‌ای کامل‌تر و به‌روزتر از آن ارائه دهند و تجربه‌ای متفاوت و جذاب‌تر برای مخاطبان خلق کنند.

مستند «پادشاهان درد» هم‌اکنون در پلتفرم فیلم‌نت در حال پخش است.

در خلاصه داستان اثر چنین آمده است: در مکزیک، آدام و راب با ۲ حیوان دردناک روبه‌رو می‌شوند، از جمله حیوانی که در مقیاس درد جاستین اشمیت، بالاترین رتبه را دارد. آن‌ها ریسک را بالا می‌برند، دست‌هایشان را با صدها مورچه‌ هاروستر می‌پوشانند و ۲ رکورد شاخص درد را می‌شکنند.

تزکیه نفس در پادشاهان درد

تزکیه نفس از جمله مواردی است که در ساحت هنر بارها درباره آن حرف زده شده است و سینما، یکی از اقسام هنر است که شخصیت‌ها با قرار گرفتن در موقعیتی که به لحاظ بصری برای مخاطبان به نمایش گذاشته می‌شود، می‌توانند بدون اینکه در معرض آن موقعیت قرار بگیرند از آن موقعیت‌، تجربه کسب کنند یا درس بگیرند و این دقیقا اتفاقی است که در «پادشاهان درد» رخ می‌دهد.

درد به‌ مثابه دانش/ چرا «پادشاهان درد» صرفا نمایش رنج نیست؟

آدام و رابرت خودشان را در معرض نیش و یا گاز گرفته شدن توسط حشرات و حیواناتی قرار می‌دهند تا از این طریق بتوانند تعیین کنند که اگر انسانی در وضعیت نیش خوردن یا گاز گرفتن از سوی این موجودات قرار بگیرد، چه میزان درد و چه میزان اثرات جانبی را پشت سر می‌گذارد، فارغ از اینکه بدن آن شخص با توجه به آمادگی بدنی‌ای که دارد، ممکن است چه واکنش‌های ناخواسته دیگری به آن زهر وارد شده به بدن نشان دهد.

تماشاگران هنگام تماشای این مجموعه با اینکه خودشان را دور از موقعیت نیش خوردن یا گاز گرفتن می‌بینند، به علت صمیمیت به وجود آمده میان مجری کارشناس‌ها با مخاطبان و دیدن درد کشیدن آن‌ها در قسمت‌های مختلف، درد و رنج این لحظه‌ها را با جان و دل حس می‌کنند و اینجا، همان‌جاست که سعدی شیرازی می‌سراید: چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار و این همان دلیلی است که این مجموعه مستند را دیدنی می‌کند.

آدام و رابرت هر ۲ بدن ورزیده‌ای دارند با این وجود وقتی نیش می‌خورند یا حیوانی آن‌ها را گاز می‌گیرد، دیگر مهم نیست که چه میزان آمادگی دارند و بدن هر یک از آن‌ها به تناسب حساسیت‌هایی که دارند، واکنش نشان می‌دهد و این موضوعی است که نباید از یاد برد، بدن ورزیده‌ می‌تواند به عنوان یک سد در برابر عوامل بیرونی عمل کند، اما نباید به آن مغرور شد و احساس شکست‌ناپذیری کرد؛ زیرا گاهی ممکن است ریزترین حشرات چنان زخمی بر بدن انسان بگذارند که با بزرگترین مارها روی زمین برابری کند.

همچنین، هیچ وقت موجودات را بر مبنای جثه آن‌ها نباید ارزیابی کرد؛ چراکه همانطور که در قسمت‌های مختلف «پادشاهان درد» قابل مشاهده است، زهرآگین موجودات، ریزجثه‌ها هستند و خطرناک ترین موجوداتی که روی زمین زندگی می‌کنند، دریا مامن آن‌هاست و از آن‌ها که قیافه بامزه و دلبرانه دارند، باید بیش از پیش ترسید و مراقب بود تا بتوان از گزند طبیعت در امان ماند و سفر در دل کوه، جنگل، دشت، صحرا و دریا را در صحت و سلامت کامل به پایان برد و شاد و خندان به خانه بازگشت.

تماشای پادشاهان درد در فیلم‌نت

اینکه ۲ نفر خودشان را در معرض آسیب‌های موقت و در برخی مواقع، دائمی، همانند نیش مار پیتون قرار می‌دهند تا بتوانند معیاری انسانی از میزان درد وارده به انسان به وجود بیاورند تا علم نیز بتواند قدم کوچکی به پیش بردارد و بین واقعیت با شایعه‌ها و سخنان شبه علمی منتشر شده درباره حشرات و حیوانات گوناگون تمایز ایجاد شود، تحسین‌برانگیز است؛ زیرا بدین صورت، مخاطبان می‌توانند در صورت مواجهه با این موجودات با دید بهتری عکس‌العمل نشان دهند و همچنین، در برخی مواقع، ترس آن‌ها از اهریمن پوشالی که شایعه‌ها و سخنان شبه‌لمی منتشر شده درباره حشرات و حیوانات گوناگون ساخته‌اند، فرو بریزد و از چیزی که ترسناک نیست، نترسند.

درد به‌ مثابه دانش/ چرا «پادشاهان درد» صرفا نمایش رنج نیست؟

تجربیات متفاوت و جذاب ۲ مجری از قاره‌های مختلف

۲ مجری کارشناس برنامه از ۲ قاره مختلف کنار هم قرار گرفته‌اند و رابرت آلوا اهل آمریکا و آدام تورن استرالیایی است و اینکه آن‌ها از ۲ منطقه جغرافیایی مختلف با آداب و رسوم متفاوت می‌آیند، باعث می‌شود تعامل آنها جلوی دوربین‌، لحظه‌های جالبی را رقم بزند؛ هر ۲ انگلیسی زبان هستند با این حال، یک کلمه می‌تواند معنی متفاوتی برای هر دوی آن‌ها بدهد که نشان می‌دهد، همزبانی لزومی ایجاد نمی‌کند که هر ۲ نفر، به یک موضوع به یک شکل بنگرند و زبان با اینکه می‌تواند پیوند ایجاد کند، به معنی ضرورت یک خواسته مشترک نیست.

همچنین، هر ۲ در محیطی رشد یافته‌اند که دارای اقلیم‌های گوناگون است و حیات وحش متنوع و گسترده‌ای دارد و از این رو می‌توان نمود تاثیر محیط بر افراد را در آن‌ها مشاهده کرد. آدام تورن استرالیایی از آنجا که در محیطی جزیره‌ای رشد پیدا کرده است، با دریا رابطه بهتری برقرار می‌کند و در نقطه مقابل، رابرت آلوا با نام مستعار غارنشین، هر بار که مسیر آن‌ها به دریا می‌رسد، دچار دریازدگی می‌شود؛ زیرا همانطور که از نام مستعار او پیداست، این غارنشین آمریکایی، شیفته محیط‌های کوهستانی و همچنین، جنگلی است.

نکته آخر که جالب توجه است، کسانی که از کشورهای توسعه‌ یافته می‌آیند، همچون کودکانی که از خانواده‌های دارای رفاه نسبی هستند، تمایل بیشتری برای تجربه کردن مسیرهایی دارند که یک آدم کم برخوردار در زندگی روزانه با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کند. به طور مثال، فرزند یک خانواده دارای رفاه نسبی به دلیل تجربه ترشح آدرنالین در هنگام دزدی، دست به یک سرقت می‌زند در صورتی که فرزند یک خانواده کم برخوردار تنها به این علت سرقت می‌کند که پای مسئله بقا در میان است و اگر دست به چنین عملی نزند، ممکن است نتواند معیشت خود و خانواده‌اش را تامین کند.

این موضوع در کشورهای توسعه‌ یافته بدین صورت نمود پیدا می‌کند که برخی از شهروندان این کشورها به سمت عضویت در کارتل‌های مواد مخدر و قاچاق انسان، عضویت در گروه‌های تکفیری و دنبال کردن عقایدی که امتحان پس داده و شکست آن‌ها بارها اثبات شده است، روی می‌آورند و در نمونه سالم‌تر چنین مواردی، همانند این ۲ مجری کارشناس «پادشاهان درد» کنکاش در علم را بهانه‌ای برای تجربه کردن ترشح آدرنالین قرار می‌دهند و به خودشان با نیش و گاز حشرات و حیوانات گوناگون آزار می‌رسانند تا بتوانند کمبود هیجان و یکنواختی در زندگی ای را جبران کنند که ناشی از زندگی در کشورهای توسعه‌یافته در رفاهی نسبی است و در نتیجه نیاز نیست برای زنده ماندن و زندگی کردن به مبارزه هر روزه با زندگی بپردازند.

شهروندان این کشورها، خودشان با دست خودشان چالشی می‌سازند تا با آن دست به گریبان باشند و بدین صورت بتوانند احساس کنند، آن‌ها نیز در این مبارزه هرروزه با زندگی، سهمی دارند که هر چند، خودشان این مبارزه را ترتیب داده‌اند و هر وقت بخواهند می‌توانند از این رینگ مبارزه بیرون بیایند و این مزیت آن‌ها نسبت به شهروندان کشورهایی است که نه خودشان این مبارزه را ترتیب داده‌اند و نه امکان بیرون رفتن از این رینگ مبارزه را دارند.

فرزاد جمشیددانایی

فیلم نت نیوز- جدیدترین اخبار و اطلاعات فیلم و سریال

برچسب‌ها: مستند
نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

نت مگ