در فیلم سینمایی «آناکوندا» ساخته تام گورمیکن، با قرار دادن یک کاشت داستانی مضحک در فیلمنامه، هوش تماشاگر را دست کم گرفته می‌شود.
نقد
در «جوکر»، آرتور فلک به انتهای مسیر طردشدگی می‌رسد؛ جایی که انسان بودن از او سلب شده است، اما در «وحشی»، داود اشرف هنوز در میانه این فرایند ایستاده است.
«عصر یخبندان ۵: مسیر برخورد»، با افزودن مولفه‌های علمی-تخیلی و تهدید سیارک، تلاش کرد تا از نو جان تازه‌ای به فرنچایز بدهد، اما در نهایت از نظر روایی بیشتر به تکرار فرمول‌های پیشین و اغراق در شخصیت‌ها تبدیل شد.
فصل دوم «وحشی» به کارگردانی هومن سیدی، با جابه‌جایی روایت از معدن به شهر، بر قدرت تصویر تکیه می‌کند؛ جایی که طراحی صحنه، لباس و فضاهای متضاد، شکاف طبقاتی و دگرگونی شخصیت‌ها را پیش از هر دیالوگی، مقابل چشم مخاطب…
فیلم «جات»، ساخته گوپیچاند مالیننی، یادآور این حقیقت است که در سینما شگفتی زمانی رخ می‌دهد که حتی روایتی کخ بارها گفته‌شده است، با نبوغ، خلاقیت و فردیت یک هنرمند، به جهانی بهتر تبدیل شود.
اگر به دنبال تماشای یک سریال ایرانی هستید که آرام، عمیق و به‌دور از اغراق‌های رایج، شما را با خود به دل یک رابطه انسانی ببرد، «در انتهای شب» انتخابی است که نباید از دست بدهید.
مساله کلیدی که فیلم «رودخانه پایک» بر آن پافشاری می‌کند، ریشه‌یابی یک بی‌عملی فاجعه‌بار است و اینجاست که اثر به بستری برای یک مطالبه‌گری حق‌طلبانه تبدیل می‌شود.
«سینما شهر قصه» روایتی عاشقانه درباره تقابل سنت و سینما است که با بازی های خوب، اثری دیدنی را پیش روی مخاطب قرار می دهد.
مستند «دنزل واشنگتن: جسارت شکست خوردن»، زندگی یکی از بزرگ‌ترین بازیگران سینما را فراتر از موفقیت‌های رسمی روایت می‌کند و با تمرکز بر شکست، تلاش و تاب‌آوری او، تجربه‌ای انسانی و الهام‌بخش برای مخاطب خلق می‌کند.
«برتا؛ داستان یک اسلحه» با اتکا به فیلمنامه‌ای دقیق، روایت حساب‌شده و شخصیت‌پردازی موثر، خود را به عنوان یکی از نمونه‌های قابل اعتنای سریال‌های پلتفرمی مطرح کرده است؛ اثری که تعلیق و درام را به خوبی در کنار هم قرار…