درباره «در انتهای شب» و آدمهایش
داریم خودمان را نگاه می کنیم. با صورت های به شیشه چسباندهای که دست ها را قاب صورت کرده که شاهد روایتهای سهمگین زندگانی خود باشیم.
نقد
نگاهی به «در انتهای شب» از منظر روایت
زاویهدید روایت «در انتهای شب» تقریباَ به یک اندازه بین دو شخصیت تقسیم شده است، یعنی همانقدر که در خلوت بهنام فرو میرویم با روزمرگیها و تنهاییهای ماهرخ هم مواجه میشویم.
نقد روانکاوانه سریال سامان مقدم
سریال «افعی تهران» به زیبایی روابط پدر و فرزندی را از نسلی به نسل دیگر به نمایش میگذارد و بسیار ظریف به نشانههای حتی ژنتیک خشونت که بر اساس دادههای علمی غیرقابل انکار هستند، میپردازد.
نگاهی پوزیتیویستی به سریال «در انتهای شب»
قصه «در انتهای شب»، قصه اپیدمی و روزمره و مکرر ماست. گویی سختیها لزوما آدمی را بهتر نخواهد کرد.
آیدا پناهنده در مقام یک فیلمساز زن، روایتی درست و به جا از زندگی یک زوج داشته است، بدون اینکه جانبداری از طرفین داشته باشد.
نگاهی به فیلم حسن فتحی در اکران
حسن فتحی در «مست عشق» با تاکید بر عشق بهعنوان نیروی تحولبخش، مفاهیم عرفانی و فلسفی را به زبانی ساده و قابل فهم برای مخاطب ارائه میکند.
نگاهی کلی به سریال سامان مقدم
«افعی تهران» جزو معدود سریالهایی است که با یک پایان حساب شده توانست رضایت نسبی مخاطب را جلب کند.
نگاهی به سه قسمت پخش شده «در انتهای شب»
«آیا عشق بعد از ثبت رسمی جدایی، امتداد مییابد یا نه» موضوعی است که سریال «در انتهای شب» به خوبی آن را مطرح کرده است.
یک فیلمنامه خوب بدون حضور کارگردانی باهوش و حرفهای قطعا به نتیجهای درخشان نمیرسد که «افعی تهران» مثال خوبی در این باب به حساب میآید.
«افعی تهران» بهواسطه بهرهمندی از داستانی گیرا که آبستن تعلیقهایی عمیق است و رعایت اسلوب سریالسازی مدرن جهانی، توانست تراز شاخصی برای تولیدات سکوهای نمایش خانگی باشد.
