کمال تبریزی با سریال «بی عاطفه» حتی در نمایش خانگی نیز تن به تکرار نداده و اثری متفاوت آفریده است و ساختار فرمی آن نسبت به سایر سریالهای دیگر قابل قبولتر است.
«بچه مردم» با تکیه بر قصهای ساده، اما تاثیرگذار، ملودرامی حالخوبکن است که میان تلخی هویت گمشده، عشق، شوخی و امید، تماشاگر را تا پایان با خود همراه میکند.
«دلربا» با میزبانی مهرانه مهینترابی، فراتر از یک تاکشو، آینهای برای بازخوانی عشق به ایران است؛ برنامهای که در روزهای خستگی، با روایتهایی از جنس زندگی، امید را دوباره معنا میکند.
مهدی حسینینیا که این روزها با سریال «بیست و یک» در شبکه نمایش خانگی حضور دارد با عبور از نقشهای مکمل مرموز، اکنون به ستارهای تبدیل شده است که حضورش تضمینکننده کیفیت و عمق آثار است.
«بی عاطفه» با فلشبکهای حسابشده، تعلیقهای روایی و بازیهای قابلاعتنا، تجربهای متفاوت در درام ایرانی میسازد؛ هرچند برخی گرهها هنوز بیپاسخ ماندهاند و قضاوت نهایی را به آینده میسپارد.
سریال «بیست و یک» به کارگردانی بهنام بهزادی، سایکودرامی جنایی است که با تکیه بر بازی موش و گربه میان یک پلیس زخمی و زنی معتاد به بازیِ مرگ، مخاطب را میان معما و جنون میخکوب میکند.