در انتهای شب

داستان «در انتهای شب» در پروسه طراحی خود، از یک زوج آسیب‌پذیر رونمایی می‌کند که این محدودیت کاراکتر، بهره‌برداری هوشمندانه‌ای از باگ‌های شخصیتی و آدم‌های اطراف این زوج به عمل می‌آورد.

از فیلمنامه «در انتهای شب» و ظرایف آن که بگذریم به کارگردانی هوشمندانه آیدا پناهنده و قاب‌های درخشانش می‌رسیم که شمایلی سینمایی داشته و کیفیت بصری فوق العاده‌ای دارد.

داریم خودمان را نگاه می کنیم. با صورت های به شیشه چسبانده‌ای که دست ها را قاب صورت کرده که شاهد روایت‌های سهمگین زندگانی خود باشیم.

همه ما زندانی هستیم. زندانی سلول‌هایی که دیوارهایش را بی آن که بدانیم، خودمان ساخته‌ایم و «در انتهای شب» قصه همین زندانی‌هاست!