«خانه دوست کجاست» یکی از روشنترین نمونههای سینمای عباس کیارستمی است؛ فیلمی که از دل جستوجوی ساده یک کودک برای بازگرداندن دفتر مشق دوستش، به مفاهیمی چون اخلاق، مسئولیت و همدلی میرسد.
اگر نقطه آغاز جهانی شدن سینمای ایران را جشنواره لوکارنوی سال ۱۹۸۹ و فیلم «خانه دوست کجاست» قلمداد کنیم، دهه هفتاد خورشیدی را باید دهه اوج موفقیتهای سینماگرهای ایرانی در بیرون از مرزهای ایران خواند.