بررسی «بیست و یک»؛ جناییترین سریال این روزها
در فیلمنت نیوز بخوانید
به گزارش فیلم نت نیوز، سریال «بیست و یک» به کارگردانی بهنام بهزادی و نویسندگی مسعود خاکباز، تازهترین اثر در ژانر جنایی-پلیسی است که دوشنبه ها از پلتفرم فیلم نت پخش میشود. این مجموعه از همان ابتدا با طرح موقعیتی غیرمنتظره توجه مخاطب را جلب میکند: دختری جوان به صورت داوطلبانه وارد اداره آگاهی میشود و به قتل اعتراف میکند. همین نقطه آغاز، ساختار کلاسیک روایتهای پلیسی را دگرگون میکند؛ زیرا برخلاف اغلب داستانهای جنایی که مسیر روایت از کشف جرم به شناسایی قاتل حرکت میکند، در «بیست و یک» هویت قاتل از همان ابتدا آشکار است و تمرکز روایت به جای کشف قاتل، بر کشف انگیزه، پیشینه روانی و شبکه پنهان جنایتها قرار میگیرد.
داستان بیست و یک درباره چیست؟
سریال با یک فلشبک آغاز میشود؛ گذشتهای تاریک که بیارتباط با سرنوشت شخصیتهای حال نیست. در این بخش، خانوادهای را میبینیم که در گذشته کودکانی را گروگان میگرفتند و از آزار آنها لذت میبردند. این تصاویر نه تنها زمینهای روایی برای اتفاقهای بعدی فراهم میکند، بلکه به عنوان بذرهای اولیه یک آسیب روانی عمیق عمل میکند که در زمان حال به شکل خشونت و جنایت سر برمیآورد.
روایت سریال میان ۲ زمان در رفتوآمد است و اطلاعات را به صورت قطرهچکانی در اختیار مخاطب قرار میدهد؛ روشی که در روایتهای معمایی و جنایی بسیار کارآمد است؛ زیرا تماشاگر را به مشارکت فعال در کشف حقیقت دعوت میکند. در واقع مخاطب نه صرفا تماشاگر، بلکه همپای کارآگاهان داستان در حال کنار هم گذاشتن تکههای پازل است.
در زمان حال، دختری به نام الناز آقایی به پلیس آگاهی مراجعه و به ارتکاب یک قتل اعتراف میکند. نکته عجیب این است که او در برابر سرگرد مجد نه تنها نشانهای از ترس یا اضطراب ندارد، بلکه رفتارش نوعی آرامش و حتی کنجکاوی را نشان میدهد. این واکنش غیرمنتظره، نخستین نشانه از پیچیدگی روانی شخصیت اوست.
ماجرا زمانی پیچیدهتر میشود که الناز از قتلهای دیگری نیز پرده برمیدارد؛ قتلهایی که یکی از آنها به شکلی مستقیم با سرگرد مجد ارتباط پیدا میکند. در نتیجه، پلیس با پروندهای مواجه میشود که برخلاف پروندههای متعارف جنایی، مسیر تحقیق در آن از مقتول به قاتل نیست، بلکه از اعتراف قاتل به سوی کشف حقیقت حرکت میکند. همین مساله معمایی چندلایه ایجاد میکند: اگر قاتل مشخص است، پس راز اصلی داستان در کجا پنهان شده است؟
ضدساختار، اما معمایی
در اغلب فیلمها و سریالهای جنایی، الگوی روایی نسبتا ثابتی وجود دارد؛ پلیس با یک جرم مواجه میشود، تحقیقات آغاز میشود، سرنخها یکی یکی کشف میشوند و در نهایت قاتل در نقطه اوج داستان شناسایی یا دستگیر میشود. این ساختار کلاسیک سالهاست در روایتهای پلیسی تکرار شده است و برای مخاطب کاملا آشناست.
فیلمنامه سریال «بیست و یک» آگاهانه این الگو را وارونه میکند. قاتل از همان قسمت نخست معرفی میشود و در نتیجه تعلیق داستان نه در چه کسی قاتل است، بلکه در چرا این قتلها رخ داده است و آیا همه حقیقت گفته شده است شکل میگیرد. این جابهجایی نقطه تمرکز، روایت را از یک معمای کارآگاهی ساده به یک درام روانشناختی پیچیدهتر تبدیل میکند. در چنین ساختاری، هر اعتراف تازه میتواند حقیقتی پنهان را آشکار کند یا حتی روایت پیشین را زیر سوال ببرد بنابراین مخاطب همواره در وضعیت تعلیق باقی میماند: آیا اعترافهای الناز واقعی است یا بخشی از یک بازی پیچیدهتر؟
بیست و یک را در فیلم نت ببینید
ترکیب ژانرها
یکی از ویژگیهای قابل توجه «بیست و یک» تلاش آن برای ترکیب چند ژانر مختلف است. ژانر در سینما مجموعهای از قراردادها و الگوهای روایی است که به مخاطب کمک میکند تا جهان داستان را سریعتر درک کند. با این حال، بسیاری از آثار معاصر به جای پایبندی کامل به یک ژانر، به سمت ترکیب چند ژانر حرکت کردهاند تا دامنه تجربه روایی خود را گسترش دهند.
در «بیست و یک» عناصر جنایی، پلیسی، معمایی و حتی تا حدی روانشناختی در کنار هم قرار گرفتهاند. فلشبک ابتدایی که در آن کودک ربودهشدهای در کمد پنهان شده است، فضایی نزدیک به تریلرهای جنایی ایجاد میکند. صحنه خفه شدن یک دختر توسط زنی ناشناس نیز بر لایه تاریک و خشونتآمیز روایت میافزاید.
در زمان حال، حضور پلیس و روند تحقیقات پرونده، سریال را در چارچوب ژانر پلیسی قرار میدهد، اما همزمان، تمرکز بر گذشته شخصیتها و ریشههای روانی خشونت، اثر را به قلمرو درام روانشناختی نزدیک میکند. به همین دلیل «بیست و یک» صرفا یک داستان کارآگاهی نیست، بلکه تلاشی برای بررسی چرخه خشونت و تاثیر تجربههای تلخ گذشته بر شکلگیری شخصیت انسانها نیز به شمار میآید.
دکوپاژ و فضاسازی
از منظر بصری نیز سریال تلاش کرده است تا فضای روایی خود را با زبان تصویر تقویت کند. دکوپاژ فیلم به گونهای طراحی شده که حس تعلیق و ناامنی موجود در داستان را تشدید کند. تنوع زاویههای دوربین و اندازه نماها باعث میشود مخاطب مدام میان فاصله گرفتن از شخصیتها و نزدیک شدن به آنها در نوسان باشد، گویی دوربین نیز مانند کارآگاهان داستان در حال جستوجوی حقیقت است.
در برخی صحنهها کارگردان از کاتهای سریع پرهیز میکند و با استفاده از برداشتهای بلند، دوربین را به دنبال سوژه حرکت میدهد. این نوع فیلمبرداری حالتی مستندگونه به تصویر میدهد و حس واقعگرایی را تقویت میکند. چنین رویکردی یادآور استفاده از لانگتیک در سینمای فیلمسازانی مانند آندری تارکوفسکی، بلا تار و لارس فونتریه است؛ جایی که زمان واقعی و جریان پیوسته حرکت، به تجربهای عمیقتر از واقعیت منجر میشود.
از نظر رنگبندی نیز سریال از یک الگوی مشخص پیروی میکند. صحنههای مربوط به گذشته با رنگ سیاهوسفید نمایش داده میشوند؛ انتخابی که علاوه بر تمایز زمانی، نوعی حس فرسودگی و قدیمی بودن به گذشته میبخشد. در مقابل، در زمان حال بیشتر از طیفهای خاکستری و رنگهای سرد، به ویژه آبی، استفاده شده است. این پالت رنگی فضای سرد، رازآلود و تا حدی بیروح داستان را تقویت میکند و با حالوهوای تیره روایت هماهنگ است.
در مجموع، «بیست و یک» با انتخاب ساختاری متفاوت برای روایت جنایی، تلاش میکند مخاطب را نه با پرسش قاتل کیست؟ بلکه با پرسش پیچیدهتر چرا چنین جنایتی رخ داده است؟ درگیر کند؛ پرسشی که پاسخ آن احتمالا در لایههای پنهان گذشته شخصیتها و روابط میان آنها نهفته است.
پوریا ملکی






۴۱ دیدگاه. دیدگاه تازه ای بنویسید
با سلام.سریال بیست و یک چند قسمت است؟
۱۵ قسمته کارگردان گفته
خیلی فیلم خفنیه ولی هنوز مشخص نیست تهش چی میشه امیدوارم مثل فیلم های دیگه بد تموم نشه
حاجی برگام ریخت ولی خدایی فیلم خوبی
عالی
خیلی قشنگه فضاش من که دوست دارم خوب داره پیش میره فقط امیدوارم اخرش رو خراب نکنن
جالب اومد برام بازی هاش خوبه نمیخوام نقدی براش بزارم
خیلی فیلم قشنگیه ادم فقط منتظره ک دوشنبه ها برسه انقد ک فیلم باحالیه
خیلی خشونت امیز است مناسب برای فضای خانواده نمی باشد.
باسلام ‘من سریال بیست و یک رو دنبال میکنم ولی تا الان نتونستم ارتباط بین افراد و اینکه هرکدوم ازاقراد چ ارتباطی به الناز دارند رو متوجه بشم . ی جور سردرگمی هست که هفته به هفته پیگیربودنم واسه اینه ک ازاین سردرگمی دربیام و ارتباط افراد رو متوجه شم . هنوز نمیشه گفت سریال خوبیه یا نه
همشون تو بچگیش هستن تو کارخونه کارگر بودن
خیلی سریال قشنگیه
موضوع متفاوت و خوبی داره ولی اخرش خدا کنه خراب نشه
آخرش چی شد؟؟؟
دختره رو مخه
رو مخ منم هست. از چشمهاش و نگاهش متنفرم
سلیقه می خواد این سریال رو دیدن
سریال خفنی هست البته اگه بچه مامانی نیستید ههههه
کارگردانی و بازی هنرپیشه زن خوب نیست
به دلیل دسترسی نداشتن به اینستاگرام لطفا پوستر اصلی /کاور هر قسمت در فیم نت نیوز منتشر کنید
سلام دوست عزیز، به تلگرام دسترسی دارید؟
پند قسمته این سریال؟
سریال قشنگیه تا اینجا دوست داشتم
بازی مصنوعی نمیدونم چرا انقدر یرای سریال هزینه میکنند بعد با یه بازیگر فاتحه میخونن
سریال خیلی قشنگی آخرش اگر خوب تموم بشه امیدوارم ژانر جنایی بیشتر ساخته بشه
دقیقه ۱۱
قسمت هفتم اهنگکرو گوشی پسره پخش میشه
کسی میدونه خواننده کیه
سریال و سوژه ش قشنگه
ولی این نقش برای خانم شادی مختاری نبوده
باید نقش ش را با خانم بهاره کیان افشار جابجا میکردند
چقدر مسخره هست که دارن دختره روانی چندش رو بیگناه جلوه میدن
عالی
خیلی سریال جالبیه
به نظر من سریال عالیه من سریال های جنایی زیاد دیدم اما این سریال سبک جنایی بودنش طوریه که نمی تونی توی هر سریالی ببینی در کل از سازنده اش ممنونم
سریال بیست ویک چند قسمت است سایت زرد نوشته ۱۸ تا درست است یاخیر
اطلاعات درست خبر اینجا هست
https://filmnet.ir/news/%D9%BE%D8%AE%D8%B4-%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%DB%8C%DA%A9-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84-%D9%BE%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%86%D8%AA-%D8%A7%D8%B2/
چرا اسم سریال بیست و یکه؟
سلام،دوستان بزرگوار،خداقوت به هنرمندان گرامی ،
در شبکه های نمایش فیلم پرداختن به وقایع جنایی بازگویی آسیبهای اجتماعی و روانی است که درجامعه هست.آگاهی دادن خوب است اماشایدخوبتراین باشدکه به دیگر مطالب، مانندمعاد،زندگی نام آوران،فرهیختگان،نیکوکاران،کارآفرینی،دانش،هنر،حل مشکلات اقتصادی ومعیشتی مردم،زندگی انسانهای صلح جو،وطن دوستی،و…پرداخته شود.باسپاس فراوان ،تندرست باشید🌹🤲🌹
واقعا بهترین فیلم جنایی که میشه گفت در ایران ساخته شده
حتی ته داستان هم میشه گفت خوب تموم شد چون دیگه این نتیجه هر فیلمی هست آخرش همه چی به خوبی و خوشی به پایان میرسه
لطفا وقت طلاس وپول مردم پر ارزش ..از ساخت فیلم های بی سرو ته خود داری کنید
سریال ۲۱ چند قسمت است؟
آقا جان این چه کاریه که تو قسمت ۱۵، همچین ماده خطرناکی رو معرفی میکنید، و میلیون ها آدم که نمیشناختن همچین ماده ای رو، الان یاد گرفتن، و ممکن خیلی ها به این فکر بیفتن از این مواد برای اهداف شوم استفاده ککند، اون دبه ها رو بدون برچسب نمایش میدادید خب. ای وای من، فاجعه پیش میاد، الان خیلیا یاد گرفتن.
از نظر من این سریال مناسب خانواده ی ایرانی مخصوصا در این موقع جنگ…نیست مخصوصا مخاطب کم سن هم داشته باشد …اصلا اول و پایان هیچ اشاره ای به موضوع سریال نشد….لطفا دقت بیشتری در ساخت این چنین فیلم ها داشته باشید.
از نظر من سریال چند نکته مبهم داشت اول اینکه دو تا بچه خردسال مادرشان را کجا قایم کردن که پلیس نتونست پیدا کنه دوم اینکه یه خانم کارگر از کجا این همه پول آورد که شاسی سوار بشه و دارو دسته تشکیل بده وسوم اینکه چرا از پلیس کینه داشت وچهارم چرا مجد جلیقه نپوشیده بود
فیلم باحالی بود