مریل استریپ از راز بزرگ بازی در «شیطان پرادا میپوشد» پرده برداشت
در فیلمنت نیوز بخوانید
به گزارش فیلم نت نیوز به نقل از هالیوود ریپورتر، مریل استریپ برخلاف باور همگانی فاش کرد که شخصیت نمادین میراندا پریسلی در «شیطان پرادا میپوشد» (Devil Wears Prada) نه بر اساس شخصیت آنا وینتور، سردبیر سابق مجله هنری ووگ، بلکه با الهام از ترکیب نفوذِ مایک نیکولز و آرامشِ مقتدرانه کلینت ایستوود، ۲ کارگردان مشهور آمریکایی شکل گرفته است.
این افشاگری در حالی صورت گرفته است که آنا وینتور نیز ضمن تمجید از بازی درخشان استریپ، فیلم را اثری هوشمندانه و منصفانه خواند که حتی برای دنیای مد و برند پرادا هم جذاب و سودمند بوده است.
این بازیگر که اولین بار در سال ۲۰۰۶ نقش سردبیر بدبین دنیای مد، میراندا پریسلی را بازی کرد و اخیرا برای قسمت دوم این فیلم دوباره در این نقش بازی کرده است، در برنامه «نیمهشب با استیون کلبر» (The Late Show with Stephen Colbert) ظاهر شد و فاش کرد که در واقع برای این نقش از «مایک نیکولز» و «کلینت ایستوود» الهام گرفته است.
ترکیب ایستوود و نیکولز؛ فرمول جادویی مریل استریپ برای نقش شیطان پرادا میپوشد
استریپ به مجری برنامه گفت: من در تمام آن مدت، اساسا داشتم از مایک نیکولز تقلید میکردم. اگر مایک نیکولز و کلینت ایستوود فرزندی داشتند، آن فرزند میراندا پریسلی میشد!
این موضوع ممکن است برای برخی از طرفداران عجیب باشد. بسیاری شخصیت پریسلی را با وینتور مقایسه کردهاند؛ زیرا فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته لورن وایسبرگر ساخته شده است که الهامگرفتهشده از تجربیات شخصی نویسنده به عنوان دستیار سردبیر سابق مجله ووگ بوده است.
استریپ توضیح داد که سبک کارگردانی مقتدرانه نیکولز که با طنزی زیرکانه همراه بود، به شکلگیری لحن شخصیت او کمک کرده است.
او ادامه داد: آن نفوذ و قدرت در صحنه فیلمبرداری… مایک این کار را با نوعی طنز زیرکانه انجام میداد. میراندا هم میداند حرفی که میزند به نوعی نیشدار است، اما میداند که خندهدار هم است. مردم این مدل رفتار را بدجنسی تلقی میکنند، اما در واقع خندهدار است! به نظر من که خندهدار است!
استریپ در ادامه در مورد کلینت ایستوود، گفت که تحت تاثیر آرامش و در عین حال مقتدر بودن این فیلمساز قرار گرفته بود و افزود: کلینت هرگز صدایش را بلند نمیکرد. او طوری کارگردانی میکرد که مردم مجبور بودند برای شنیدن حرفهایش به جلو خم شوند… او اغلب همان تمرین اول را فیلمبرداری میکرد و سراغ صحنه بعد میرفت؛ بنابراین عواملش همیشه گوشبهزنگ و آماده بودند. هیچکس جز من روی صندلی نمینشست.
استریپ در پاسخ به سول استیون کلبر اضافه کرد که هرگز به ایستوود درباره تاثیرش روی این شخصیت چیزی نگفته، اما نیکولز را در جریان گذاشته است. او به شوخی گفت: به مایک گفتم و او خیلی خوشحال شد.
او پیش از این با نیکولز در فیلمهای «سیلکوود» (Silkwood)، «سوزش دل» (Heartburn) و مینیسریال اچبیاو «فرشتگان در آمریکا» (Angels in America) همکاری کرده بود. او همچنین در فیلم «پلهای مدیسون کانتی» (The Bridges of Madison County) با ایستوود کار کرده است.
وینتور: فیلم منصفانهای بود
اگرچه استریپ نام وینتور را در لیست الهامبخشهای خود نمیآورد، اما سردبیر مجله ووگ سال گذشته نظر واقعی خود را درباره مقایسههای طولانیمدت بین او و پریسلی بیان کرد.
وینتور در قسمتی از پادکست رادیو نیویورکر به دیوید رمنیک گفت: من با لباس پرادا به مراسم افتتاحیه رفتم، در حالی که اصلا نمیدانستم فیلم قرار است درباره چه باشد. فکر میکنم اهالی دنیای مد خیلی دلسوزانه نگران من بودند که مبادا فیلم چهرهای دشوار و نامناسب از من به نمایش بگذارد.
با این حال، این نماد دنیای مد گفت که پس از تماشای فیلم نامزد اسکار، واکنش او کاملا با آنچه انتظار داشت متفاوت بود.
وینتور گفت: اول از همه، مریل استریپ فوقالعاده بود. بعد که فیلم را دیدم، آن را بسیار لذتبخش و خندهدار یافتم. من و میوچا پرادا زیاد دربارهاش حرف میزنیم و به او میگویم که این فیلم واقعا برای برند تو خوب بود!
او اضافه کرد که فیلم طنز و ذکاوت زیادی داشت. همه بازیگران شگفتانگیز بودند. در نهایت، فکر میکنم فیلم منصفانهای بود.
بیشتر بخوانید





