وودیِ «داستان اسباب‌بازی» بخشی از وجودم است/ بچگی‌هایم اسباب‌بازی می‌ساختم/ وودی صداقت دارد

به گزارش فیلم‌نت‌نیوز، تام هنکس از معدود بازیگران تاریخ هالیوود است که نامش نه فقط با فیلم‌های پرفروش، بلکه با برخی از ماندگارترین آثار سینما گره خورده است. او طی بیش از چهار دهه فعالیت حرفه‌ای، با نقش‌آفرینی در فیلم‌هایی مانند «فارست گامپ» (Forrest Gump)، «نجات سرباز رایان» (Saving Private Ryan)، «دورافتاده» (Cast Away)، «مسیر سبز» (The Green Mile)، مستند «گروه خونین صدم» (The bloody hundredth)، «اگر می‌تونی منو بگیر» (Catch Me If You Can) و حتی فیلم بامزه اخیر وس اندرسون یعنی «طرح فینقی» (The Phoenician Scheme)، توانسته است جایگاه خود را به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین و معتبرترین ستاره‌های سینمای آمریکا تثبیت کند.

هنکس که دو جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را نیز در کارنامه دارد، همواره به‌ دلیل توانایی‌اش در جان بخشیدن به شخصیت‌های معمولی، اما عمیق و باورپذیر مورد تحسین منتقدان و مخاطبان بوده است. با این حال، فعالیت هنری تام هنکس تنها به سینمای رئال محدود نمی‌شود. او در کنار حضور در آثار شاخص سینمایی، یکی از تاثیرگذارترین صداپیشگان تاریخ انیمیشن نیز به شمار می‌رود.

همکاری بلندمدت او با استودیوی پیکسار باعث شد شخصیت وودی (Woody) در انیمیشن «داستان اسباب بازی» به یکی از شناخته‌شده‌ترین قهرمانان دنیای انیمیشن تبدیل شود؛ شخصیتی که بخش مهمی از محبوبیت خود را مدیون صدای گرم، صمیمی و پرانرژی هنکس است و حالا، بیش از سه دهه پس از اکران نخستین قسمت «داستان اسباب‌بازی» (Toy Story)، هنکس بار دیگر با صداپیشگی وودی در «داستان اسباب‌بازی ۵» (Toy Story 5) به این مجموعه بازگشته است.

وقتی پیکسار ساخت «داستان اسباب‌بازی ۵» را قطعی کرد، بسیاری از طرفداران این سوال را مطرح کردند که آیا این مجموعه پس از پایان احساسی قسمت چهارم، هنوز حرف تازه‌ای برای گفتن دارد؟ تام هنکس اما حتی پیش از آنکه فیلمنامه را کامل بخواند، تصمیمش را گرفته بود. او می‌گوید برای بازگشت به نقش وودی اصلا به خواندن فیلمنامه و دانستن سایر اطلاعات مربوط به فیلم نیازی نداشته است. اعتمادش به پیکسار آن‌قدر زیاد است که هر بار این استودیو او را صدا بزند، پاسخ مثبت می‌دهد.

هنکس با نشریه پیپل (People)، درباره «داستان اسباب‌بازی ۵» صحبت کرده است که ترجمه آن را با هم می‌خوانیم.

* ظاهرا بدون تردید به «داستان اسباب‌بازی ۵» برگشتید!

– شاید عجیب به نظر برسد، اما حتی یک سوال هم از سازندگان نپرسیدم. در طول نزدیک به سه دهه همکاری با پیکسار، هیچ‌وقت احساس نکردم این استودیو تصمیمی صرفا تجاری گرفته باشد. هر قسمت از «داستان اسباب‌بازی» دلیلی برای ساخته شدن داشته است.

پیکسار بارها ثابت کرده است تا وقتی داستانی برای تعریف کردن نداشته باشد، دنباله‌ای نمی‌سازد به همین دلیل نگران نبودم که قسمت پنجم صرفا به خاطر موفقیت قسمت‌های قبلی ساخته شود.

* بازگشت به شخصیت وودی پس از این همه سال چه حسی دارد؟

– بازگشت نبود! وودی بخشی از وجود من است. کافی است چند جمله اول را با صدای او بگویم تا دوباره همان شخصیت در من زنده شود. این تجربه، شبیه ملاقات با یکی از اعضای خانواده است؛ شخصیتی که سال‌ها با او زندگی کرده‌ام و هیچ‌وقت برایم غریبه نیست. البته هر قسمت از این مجموعه از نظر احساسی سنگین‌تر از قبل می‌شود، چون شخصیت‌ها نیز همراه با مخاطب پیر شده‌اند.

* «داستان اسباب‌بازی ۵» چه تفاوتی با فیلم‌های قبلی دارد؟ این بار می‌خواهد درباره چه موضوعی با مخاطبانش حرف بزند؟

– این فیلم بیش از هر چیز درباره رابطه کودکان با فناوری است. نسل امروز بخش بزرگی از کودکی خود را با نمایشگرها سپری می‌کند، در حالی که اسباب‌بازی‌های واقعی چیزی فراتر از سرگرمی هستند.

کودک هنگام بازی، داستان خلق می‌کند، شخصیت می‌سازد، شکست می‌خورد، دوباره شروع می‌کند و یاد می‌گیرد با دیگران ارتباط برقرار کند. فیلم نمی‌خواهد فناوری را شیطان جلوه دهد، اما سوال مهمی مطرح می‌کند: آیا هنوز برای بازی کردن، خیال‌پردازی و ارتباط واقعی با دیگران وقت می‌گذاریم؟

* این دغدغه درباره فناوری تا چه اندازه ریشه در نگاه شخصی خودتان دارد؟

– جواب کوتاه و ساده‌ای برای این سوال ندارم. اینترنت بارها در زندگی شخصی‌ام به کمکم آمده است؛ از تعمیر وسایل قدیمی گرفته تا یاد گرفتن مهارت‌های جدید. حتی یک بار به لطف ویدیویی در اینترنت توانستم مکانیزم یک جعبه موسیقی چندصدساله را بفهمم و آن را تعمیر کنم؛ کاری که بدون اینترنت هرگز از پس آن برنمی‌آمدم.

از طرف دیگر، همین فناوری می‌تواند انسان‌ها را منزوی‌تر کند. فضای مجازی گاهی به محلی برای تحقیر دیگران، انتشار اطلاعات نادرست و آسیب زدن به روابط انسانی تبدیل می‌شود. به نظرم مساله اصلی، خود فناوری نیست، بلکه نحوه استفاده از آن است.

«داستان اسباب‌بازی ۵» را با دوبله اختصاصی در فیلم‌نت ببینید

* فکر می‌کنید یک انیمیشن می‌تواند بر نگاه یا رفتار مخاطبان تاثیر بگذارد؟

– انتظار ندارم یک انیمیشن دنیا را عوض کند، اما باور دارم سینما می‌تواند آغازگر گفت‌وگو باشد. اگر اعضای خانواده‌ای پس از تماشای فیلم درباره میزان استفاده از تلفن همراه یا اهمیت بازی کردن با هم صحبت کنند، فیلم به هدفش رسیده است. هنر همیشه با ایجاد سوال آغاز می‌شود، نه با ارائه پاسخ قطعی.

* چرا «داستان اسباب‌بازی» پس از این همه سال همچنان برای مخاطب بزرگسال هم جذاب است؟

– چون فیلم‌های این فرانچایز هیچ‌وقت صرفا درباره اسباب‌بازی‌ها نبوده‌. محتوای این مجموعه درباره بزرگ شدن، تغییر، خاطره، از دست دادن و پذیرش زمان است. بارها از سکانس معروف قسمت سوم یاد کرده‌ام؛ جایی که اندی راهی دانشگاه می‌شود و مادرش در اتاق خالی او تنها می‌ماند. هنگام تماشای آن صحنه، یکی از فرزندان خودم هم در آستانه رفتن به دانشگاه بود و همان لحظه فهمیدم انیمیشن هم می‌تواند احساساتی را منتقل کند که حتی بسیاری از فیلم‌های زنده قادر به انجامش نیستند. کودکان با مفهوم فقدان آشنا می‌شوند و بزرگسالان نیز خاطرات دوران کودکی خود را دوباره زندگی می‌کنند.

* به نظر شما مهم‌ترین ویژگی وودی به عنوان قهرمان این مجموعه چیست؟

– وودی هیچ قدرت ماورایی‌ای ندارد. نه از همه قوی‌تر است و نه از همه باهوش‌تر. آنچه او را به رهبر تبدیل می‌کند، احساس مسوولیت، همدلی و توجه به دیگران است. او همیشه قبل از خودش به دوستانش فکر می‌کند و همین ویژگی باعث شده پس از این همه سال همچنان محبوب بماند.

* چه بخشی از خاطرات کودکی خودتان را در شخصیت وودی می‌بینید؟

– من هم عاشق ساختن اسباب‌بازی بودم. گاهی چند میخ زنگ‌زده، یک تکه چوب یا حتی یک قوطی‌بازکن مکانیکی برایم تبدیل به هلیکوپتر، سفینه فضایی یا یک وسیله عجیب می‌شد. لذت واقعی در خود فرایند ساختن و خیال‌پردازی بود، نه در داشتن اسباب‌بازی‌های گران‌قیمت. حتی وقتی ماکت هواپیما می‌ساختم، لازم نبود آن را کامل کنم؛ همین که شکل یک هواپیما را پیدا می‌کرد، بازی برایم آغاز می‌شد.

* پس از ۵ فیلم، چه چیزی باعث شده است هنوز از صداپیشگی وودی لذت ببرید؟

– راز ماندگاری این شخصیت در صداقت اوست. وودی اشتباه می‌کند، حسادت می‌کند، می‌ترسد و گاهی تصمیم‌های نادرست می‌گیرد، اما همیشه تلاش می‌کند موجود بهتری باشد. مخاطب با شخصیت‌های کامل ارتباط برقرار نمی‌کند، بلکه شخصیت‌هایی را دوست دارد که شبیه خودش باشد و وودی همین‌طور است.

* آینده انیمیشن را با پیشرفت سریع هوش مصنوعی و فناوری چگونه می‌بینید؟

– فناوری هر روز پیشرفته‌تر می‌شود، اما هیچ فناوری‌ای جای داستان خوب را نمی‌گیرد. مخاطبان برای دیدن تصاویر زیبا به سینما نمی‌روند؛ آنها برای تجربه احساس‌های انسانی بلیت می‌خرند. اگر فیلمی بتواند مخاطب را بخنداند، ناراحت کند یا به فکر فرو ببرد، مهم نیست با چه فناوری‌ای ساخته شده باشد.

* اگر بخواهید امروز «داستان اسباب‌بازی» را در یک جمله تعریف کنید، چه می‌گویید؟

– این مجموعه به من یادآوری می‌کند که انسان‌ها در هر سنی به تخیل، دوستی و همدلی احتیاج دارند. شاید دنیا در این سال‌ها کاملا تغییر کرده باشد، اما کودکی، خاطره و نیاز انسان به ارتباط واقعی هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شود. شاید به همین دلیل است که وودی، پس از نزدیک به ۳۰ سال هنوز حرفی برای گفتن دارد.

ترجمه و تنظیم: جهانگیر شاه‌ولد

بیشتر بخوانید

آنچه می‌خواهید از «داستان اسباب‌بازی ۵» بدانید/ بانمک و دوست‌داشتنی

تیلور سوئیفت وارد «داستان اسباب‌بازی ۵» شد

جزئیات جدیدی از «داستان اسباب‌بازی ۵» فاش شد