سعید آقاخانی چگونه از طنز عبور کرد/ کارآگاه کاربلد «بیست و یک»

به گزارش فیلم نت نیوز، اکثر بازیگران برآمده از تلویزیون و خصوصا مجموعه‌های کمدی دچار چالش پذیرش در نقش های جدی از سوی مخاطب هستند که سعید آقاخانی هم با سال ها تجربه در بازیگری، نویسندگی و کارگردانی مجموعه های طنز این باور را به مخاطب داده بود که او را به عنوان یک کمدین به ذهن بسپارند، اما به مرور حضورش در چند فیلم معتبر و نقش آفرینی او در قالب انسان هایی خسته، عاصی و منزوی باعث شد تا مخاطب به توانایی‌های او پی ببرد و حالا دیگر نه او را به عنوان یک بازیگر کمدی که به عنوان یک بازیگر تمام عیار قبول می کند.

حضور درخشان او در فیلم «خداحافظی طولانی» در نقش یک قاتل تبرئه شده جایزه بهترین بازیگر مرد را برایش به ارمغان آورد و در ادامه در «اروند» در نقش یک جانباز اعصاب و روان که گذشته رهایش نمی‌کند ظاهر شد. بازی در «خون شد» مسعود کیمیایی، «قسم» و «بنفشه آفریقایی» حضور او در سینما را به ۲ بخش جدی و کمدی تقسیم کرد تا در هر فیلمی شاهد هنرنمایی های منحصر به فرد او باشیم.

درباره بخش کمدی کار او در سینما می‌توان اینطور اشاره کرد که در میان همه چهره‌های «ساعت خوش» او، مهران مدیری و رضا عطاران به واسطه تخصصی که در نویسندگی و کارگردانی داشتند، توانستند نمونه‌هایی دیگر از کمدی را بسازند که خاطرات بسیاری با آن مجموعه‌ها داریم، اگرچه ساختمان کلی آثار سعید آقاخانی در مقام نویسنده و کارگردان بیشتر به سبک و سیاق رضا عطاران و طنزهای او شباهت دارد، اما مواجهه او با طنز و کمدی نشان می‌دهد که در همه این سال‌ها تلاش کرده است تا بتواند به مولفه‌های شخصی خود دست پیدا کند که در آن موفق عمل کرده است.

درخشش خیره‌کننده‌ سعید آقاخانی در قامت یک کارآگاه کاربلد

آقاخانی که این روزها در سریال «بیست و یک»، ساخته بهنام بهزادی، بازی می‌کند به واسطه تجربه کارگردانی و‌ نویسندگی، این توانایی را داشته است تا نقش‌هایش را از دریچه ذهن خلاق خود عبور دهد و در ایفای نقش‌هایش همین ذهن خلاق و ایده‌های نویسندگی و‌ کارگردانی را در ساخت نقش به کار می‌برد و به همین دلیل است که مدت حضورش در اثر برایش مهم نیست و چه در زمان کوتاه و چه بلند، باز شاهد تفاوت‌ها و حضور صحنه‌ای او هستیم.

تماشای آثار سعید آقاخانی در فیلم نت

ساخت فیلم و سریال پلیسی در ایران به نسبت دیگر ژانر‌ها کار دشواری است از این جهت که همواره بر لبه تیغ مقایسه با آثار خارجی است و از طرفی به دلیل محدودیت هایی که در ارائه شخصیتی حقیقی و انسانی از پلیس و حتی رفتار و نحوه مواجهه او با جامعه وجود دارد، ساخت شخصیتی باورپذیر، فارغ از خود داستان و فیلمنامه به کاری سخت و چالشی دشوار بدل شده‌ است، البته در این سال‌ها در برخی مجموعه ها با پرداخت مناسب در داستان و همچنین دقت نظر کارگردان در کنار تبحر بازیگران، شاهد برخی بازآفرینی‌های موفق از شخصیت پلیس بوده‌ایم؛ همانند نقش شهاب حسینی در سریال موفق «پوست شیر» که سرگردی را نشان می‌دهد که به واسطه قتل دخترش دچار بحران شده و به یک انزوای خودخواسته پناه برده است و یا نقش شهرام حقیقت دوست در سریال« برتا؛ داستان یک اسلحه» که پلیسی را خلق کرده است که با مشکلات عادی زندگی روبه‌رو است و حتی در تربیت فرزند نوجوان خود مشکل دارد.

حضور سعید آقاخانی در سریال «بیست و یک» که این روزها از فیلم نت پخش می‌شود در نقش یک کارآگاه کاربلد پلیس یکی از آن نقش آفرینی‌های قابل تحسین اوست که گویی چالشی برای ساخت یک کاراکتر دوگانه همانند خود او را در پی داشته است.

پلیسی در تضاد کامل میان شوخ‌طبعی و انزوا

آنچه سعید آقاخانی در «بیست و یک» خلق کرده است در امتداد همان مسیر شخصیت‌پردازی اصولی و باورپذیر از کاراکتر پلیس است؛ شخصیتی که در عین جدیت و کاربلدی به دلایلی که احتمالا در ادامه سریال می‌فهمیم مدتی را در مرخصی و انزوا گذرانده است، خانواده‌دوست و شوخ‌طبع است و با همکارانش رابطه‌ای دوستانه دارد.

سعید آقاخانی با هوشمندی نقش را از متن فیلمنامه به یک شخصیت حقیقی تبدیل کرده است. شوخ‌طبعی و راحتی‌ای که در بازی بیرونی‌اش در نظر گرفته است از همان ابتدا مخاطب را با او همراه می‌کند و تضاد بازی سعید آقاخانی در مقابل بازی سرد مهدی حسینی‌نیا در نقش پلیس قبلی پرونده، رنگ‌آمیزی شخصیت سرگرد صدر را به واسطه طراحی خوب سعید آقاخانی و شخصیت‌پردازی داستان برجسته‌تر کرده است.

او در بازی بیرونی و رفتاری که دارد، سادگی، راحتی و شوخ طبعی را از طریق نوع حرکات و دیالوگ‌ها به خوبی به بیننده منتقل می‌کند، اما اصلی‌ترین بخش از ابعاد شخصیت را به یک بازی درونی و خصوصا چشمی منتقل کرده است.

از همان اولین برخورد، بیننده که او را در خانه‌اش در حال صحبت با طوطی می‌بیند، آرامشی که در گفتار و نگاه اوست به مخاطب منتقل می‌شود. در ادامه و برخورد با دخترش و سپس با همکار قدیمی‌اش، این نوع نگاه و گفتار است که به آرامی بر بیننده تاثیر می‌گذارد تا با او همراه‌تر شود، اما در سکانس‌های بازجویی وقتی که در اتاق فرمان از دیدار حضوری با متهم خودداری می‌کند و پشت مانیتور حضور دارد، تمام لایه‌های پنهان نقش را از طریق نوع گفتار و جمله‌بندی و مهم‌تر حالت نگاهش نشان می‌دهد تا تفاوت برخورد او با افراد مختلف را برای درک بهتر شخصیت سرگرد صدر شاهد باشیم.

سریال «بیست و یک» همان‌طور که از همان سکانس ابتدایی با عنصر تعلیق مخاطب را جذب کرده و توانسته است تا او را چشم انتظار ادامه نگه دارد، قطعا در ادامه و با حضور سعید آقاخانی می تواند رضایت بیشتری را در مخاطب علاقه‌مند به آثار پلیسی و معمایی ایجاد کند و شک نکنید سعید آقاخانی هنوز شاه نقش خود را ارائه نکرده است. او بازیگری است که اگرچه تا امروز بارها ما را شگفت زده کرده، اما هنوز آن برگ برنده‌اش در بازی را رو نکرده است.

بیست و یک را در فیلم نت تماشا کنید

نوید جعفری