سریال «بیوقفه» با تکیه بر مناظر طبیعی چشمنواز و قهرمانی مردانه، میکوشد درامی جنایی و رازآلود خلق کند اما با شخصیتپردازی سطحی، روایتپردازی باورناپذیر و دیالوگمحوری افراطی چیزی بیش از نسخه آبکی و کپی از آثار موفقتر نیست.
نقد
درباره جدیدترین ساخته آری استر
«ادینگتون» تازهترین تجربه آری استر، در ظاهر یک وسترن معاصر و در باطن روایتی درباره فروپاشی اجتماعی پس از پاندمی کروناست.
درباره پنج قسمت «از یاد رفته»
برزو نیکنژاد در پنج قسمت نخست «از یاد رفته» تلاش کرده با ریتمی مناسب قصه را پیش ببرد و پس از معرفی شخصیتها، نقاط عطف اصلی را به تصویر بکشد.
خانوادهای که به آزمایشگاه جهان تبدیل شد
مینیسریال «شش برادر اسکیزوفرنیک» داستان واقعی خانوادهای آمریکایی است که ۶ پسرشان به اسکیزوفرنی مبتلا میشوند و در دل فروپاشی روانی و خانوادگی فرو میروند.
کمتر فیلمی مانند «متاسفم عزیزم» به کارگردانی و نویسندگی اوا ویکتور وجود دارد که پیامدهای آسیبهای روحی را تا این حد متقاعدکننده و باورپذیر دراماتیزه کرده باشد.
بخش اول فصل دوم «وِنزدِی» به تازگی پخش شده و دوباره، نگاهها را به خودش معطوف کرده است.
«۴۰ هکتار» تلاش دارد تا متفاوت و چشمگیر باشد اما خیلی زود ادعاهای خود را فراموش میکند و به مسیر روتین یک فیلم هالیوودی بازمیگردد.
در فیلم «ناپل به نیویورک» خالق اثر، مهارت کافی برای روایت کامل و جذاب یک داستان تکراری را ندارد ولی پرهیز کارگردان از افتادن به دام احساساتگرایی سطحی یکی از نقاط قوت فیلم است.
فیلم سینمایی «۲۸ سال بعد» ساخته دَنی بویل، انگار عاری از هر رنگ، بو و نشانی است که باعث محبوبیت این آثار در نزد هواداران شده است.
«از یاد رفته» را می توان یک اثر پر و پیمان دانست که میتواند با فضاسازی و خلق موقعیتهای درام و معماگونه، کشش داستانی خود را حفظ کند.
