موفق تر از فصل اول
فصل دوم سریال «فالاوت» با انتقال داستان به نیو وگاس و تمرکز بیشتر بر پشتپرده شرکت والتتک هم در روایت و هم در استقبال مخاطبان یک پله بالاتر از فصل اول ایستاد.
نقد
«تابستانی که برف آمد» با استفاده از الگوهای سینمای ملودرام، روایت و داستان جذابی را برای قشری خاص از تماشاگران سینمای ایران ارائه میدهد.
در قسمت دوم «بی عاطفه» روابط میان کاراکترها و نمایش گذشتهای که پشت سر گذاشتهاند، روح تازهای به سریال میدمد.
باب اسفنجی: جستجوی شلوار مکعبی یادآوری میکند که بزرگ شدن نه در ترک کودکِ درون، بلکه در حفظ او در دل مسوولیت است.
سریال «بی عاطفه» به کارگردانی کمال تبریزی، ملودرامی جذاب است که با روایت داستان عشق و اختلافات خانوادگی، مخاطبان را به دنیای عاطفی و پیچیدهای میبرد.
«برتا؛ داستان یک اسلحه» از آن دسته از سریالهایی است که سازندگان آن، توجه ویژهای به پایانبندیاش به خرج دادند و اهمیت ویژهای برای تماشاگران خود قائل شدهاند.
فیلم «پیشمرگ» با تکیه بر زندگی شهید سعید قهاری، روایتی قهرمانمحور و پرتعلیق را پیش میبرد؛ اثری که میان حادثهپردازی پرهیجان و کلیشههای آشنا در نوسان است و بیش از هر چیز بر بازی مهدی نصرتی استوار است.
نگار جواهریان در فصل دوم سریال «وحشی» تصویری متفاوت و تکاندهنده از رها ارائه میدهد؛ زنی که از یک وکیل جاهطلب به فردی درگیر اعتیاد تبدیل شده است.
در فیلم سینمایی «آناکوندا» ساخته تام گورمیکن، با قرار دادن یک کاشت داستانی مضحک در فیلمنامه، هوش تماشاگر را دست کم گرفته میشود.
در «جوکر»، آرتور فلک به انتهای مسیر طردشدگی میرسد؛ جایی که انسان بودن از او سلب شده است، اما در «وحشی»، داود اشرف هنوز در میانه این فرایند ایستاده است.
