فیلم سینمایی «لحظه نفس‌گیر» به کارگردانی آنتونی ماراس، در روایت ۷۲ ساعت سرنوشت‌ساز پیش از عملیات روز D، به مفاهیمی چون مسئولیت، تعارض اخلاق، سیاست و تقابل علم با ضرورت‌های جنگ می‌پردازد.
نقد
مهم‌ترین وجه تمایز سریال «اعتراف می‌کنم»، شیوه روایت آن با تکیه بر تکنیک‌های روان‌شناختی و زبان بدن بازیگران است؛ رویکردی که به اثر کمک می‌کند تا میان واقعیت قضایی و منطق سینمایی، تعادلی قابل‌قبول برقرار کند.
فیلم خانوادگی «دنیای جادویی نا ویلا» با درهم‌آمیختن تخیل و گرمای روابط خانوادگی، مخاطب را به تجربه دوباره جهان از دریچه نگاه یک کودک دعوت می‌کند.
فیلم «شورش» پس از انتشار اولین نقدها در راتن تومیتوز امتیاز ۵۰ را دریافت کرد و واکنش‌های متفاوتی را در میان منتقدان و رسانه‌های سینمایی به همراه داشت.
دنباله‌ای بر مجموعه «مرده شیطانی»
«سوزاندن مرده شیطانی» نه به‌عنوان یک قسمت از مجموعه سینمایی «مرده شیطانی» و نه به‌عنوان یک فیلم با خط داستانی مستقل از جهان داستان، نمی‌تواند انتظارات مخاطبان را برآورده کند.
نگاهی به قسمت‌های سوم و چهارم
سریال «اعتراف می‌کنم» با رسیدن به قسمت چهارم بیش از گذشته بر غافلگیری و ایجاد تردید میان شخصیت‌ها و روایت‌های مختلف تمرکز می‌کند و با اطلاعاتی که به‌تدریج در اختیار مخاطب قرار می‌دهد، مسیر داستان را به سمت کشف حقیقت…
«کودک صحرا» جدیدترین اثر ژیل دو مستر کارگردان فرانسوی، این بار با الهام از داستانی واقعی، تماشاگران را به قلب صحرا مراکش می‌برد؛ جایی که نبرد میان یافتن هویت در میان ناشناخته‌ها معنا پیدا می‌کند و روایتی از پیوند انسان…
فیلم سینمایی «مرغ» ساخته جورج پالفی، مفاهیمی چون بقا، آزادی، خشونت، استثمار و میل به زندگی را در قالب زندگی یک مرغ و از زاویه دید او مطرح می‌کند.
انتشار اقتباسی از «دایی وانیا» آنتون چخوف در فیلم نت
فیلم‌تئاتر «وانیا» با بازی اندرو اسکات، هم مخاطب خود را سرگرم می‌کند و هم دغدغه‌هایی مهم از زیست انسان امروزی را روی صحنه تئاتر به‌تصویر می‌کشد.
یادداشت محمود گبرلو برای سریال جدید فیلم نت
«اعتراف می‌کنم» سریالی است کم‌ادعا که در روزگاری که بسیاری از آثار برای دیده‌شدن فریاد می‌زنند، این آرامشِ مسلط و حساب‌شده، یک امتیاز برای سریال است.