داود اشرف شخصیت اصلی سریال «وحشی» این روزها در کانون توجه است؛ قاتلی که می توانست قاتل نشود!
نقد
مینیسریال مستند سه قسمتی «آرنولد» محصول نتفلیکس، با ارائه نگاهی عمیق و بیپرده به زندگی آرنولد شوارتزنگر، مسیر پرچالش او از دنیای بدنسازی و سینما تا عرصه سیاست را به تصویر میکشد.
«در آغوش درخت» که به لحاظ قصه و شیوه روایت مخاطب علاقمند به سینمای ایران را به یاد فیلمهای کانونی میاندازد، قصه سرراست و در عین حال آشنایی دارد.
«وحشی» ما را با خشونتی روبرو میکند که نه در خیابان که از درون خانه، مدرسه، محله و زندان آغاز میشود.
درباره پرحاشیه ترین برنامه این روزها
«عشق ابدی» با هر آنچه ریالیتیشو را تعریف میکند بیگانه است و عشق را به یک شوخی تلخ بدل میکند.
بسیاری از منتقدان عنوان کردهاند که فیلم «ماینکرفت ۲۰۲۵»، بیش از آنکه قصه بگوید، میخواهد بلوکهای ماینکرفت را نمایش دهد.
به بهانه درگذشت رئیسجمهوری که زندانی بود
«یک شب ۱۲ ساله» به هیچوجه از خشونت در سطح استفاده نمیکند و هنرِ سینما را برای انتقال احساس انسانی به خوبی در خدمت میگیرد.
تحلیل طراحی لباس و استایل شخصیتها در سریال «وحشی»
لباسهایی که بر تن اهالی «وحشی» دیده میشوند، ساکتند اما صدا دارند؛ خاکستریهای غلیظ، سیاه و گاه آبی تیره و سبز لجنی، فریاد درون آدمهای خستهای است که نای حرف زدن ندارند.
یکی از برگ های برنده سریال «وحشی» هومن سیدی بازیگرانی است که نقش های مکمل را برعهده گرفته و هر یک به درستی کار خود را پیش میبرند.
گاز بده، دروغها را پشت سر بگذار
سریال «پوکر فیس» با بازی درخشان ناتاشا لیون، ترکیبی از نوستالژی سریالهای جنایی و طنز قوی است که با یک کارآگاه باهوش و بامزه و حاشیههای آمریکا، تماشاگر را به سفری پرتعلیق دعوت میکند.
