سریال «استودیو» با طنزی تلخ، صنعت سرگرمی را به چالش میکشد و از مناسبات قدرت در استودیوها، تا سازوکار بودجهبندی، از نگاه به ستارگان و بازیگران، تا مکانیزمهای تولید، همه چیز در اینجا به سخره گرفته میشود.
نقد
«جان سخت» به عنوان سریالی با تعداد قسمتهای نسبتا زیاد، نیاز به فیلمنامهای پر پیچ و خم و شخصیتهای گوناگون و متکی بر منحنی تنش صعودی داشته است.
به مناسبت روز کارگر
قهرمان بسیاری از آثار سینمای ایران به طبقات پایین جامعه تعلق داشته و فیلمسازها روی ویژگیهای طبقه یاد شده مانور زیادی دادهاند.
خطر لو رفتن داستان!
«هفت بهارنارنج» اولین تجربه کارگردانی فرشاد گلسفیدی در مجموع درام عاشقانه ای است که عطر و طعم یک فیلم خوب را با خود دارد
هومن سیدی در نوشتههای خود به شدت به جزییات توجه نشان داده و از این جزییات در شخصیتپردازی و خلق داستانهای فرعی به خود بهره میگیرد؛ اتفاقی که در «وحشی» هم رخ داده است.
همه سیبهایشان را گاز زدهاند!
سریال «نیلوفر سفید» با ساختار آنتولوژیک، بازیهای درخشان و طنزی تلخ، تجربهای منحصربهفرد از درام، جنایت و نقد اجتماعی را در فضایی اغواگرانه و مرموز خلق میکند.
نقطه قوت اصلی «جان سخت» را می توان فیلمنامه آن دانست که به خوبی پیچ های داستانی را تعریف می کند.
دافی و پورکی برگشتند
«روزی که زمین منفجر شد: فیلم لونی تونز» با رویکرد نوستالژیک و مدرن به داستانی علمی-تخیلی درباره دافی داک و پورکی پیگ پرداخته و با استفاده جسورانه از انیمیشن دوبعدی و طنزی چندلایه، سعی دارد برند «لونی تونز» را احیا…
«وحشی» در همین دو قسمت، پاپیولارتر از تمام آثار پیشین سیدیست زیرا داود نه دیوانهای آشکار، نه روشنفکری آسیبخورده، بلکه انسانی معمولیست.
بازگشت به چرنوبیل در سالگرد یک فاجعه بشری
«چرنوبیل» بیش از آنکه یک سریال تاریخی باشد، چالشی است درباره دروغ و قدرت.
